Zeytinyağı: Mezmur 22, mezmur yazarının Tanrı'ya acı çekerek yakarışının ham ve duygusal bir ifadesidir. Mezmur yazarı terkedilmiş ve yalnız hissederken, sonunda Tanrı'nın kurtuluşuna olan iman ve güveni ifade eder.
1Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?Niçin bana yardım etmekten,Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
2Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
3Oysa sen kutsalsın,İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.
4Sana güvendiler atalarımız,Sana dayandılar, onları kurtardın.
