Zebur 31. bölümde, Zebur yazarı düşmanlarından kurtulması için Tanrı'ya yakarıyor, Tanrı'nın korumasına ve güvenilirliğine güven duyuyor. Tanrı'nın onu daha önce nasıl kurtardığını anımsıyor ve Tanrı'nın sevgisinin kararlılığına olan inancını dile getiriyor.
1Ya RAB, sana sığınıyorum.Utandırma beni hiçbir zaman!Adaletinle kurtar beni!
2Kulak ver bana,Çabuk yetiş, kurtar beni;Bir kaya ol bana sığınmam için,Güçlü bir kale ol kurtulmam için!
3Madem kayam ve kalem sensin,Öncülük et, yol göster banaKendi adın uğruna.
4Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni,Çünkü sığınağım sensin.