40. Mezmur, Davut'un Rab'bin hayatına müdahalesini beklediği deneyiminin yansımasıdır. Tanrı'nın onu umutsuzluktan kurtardığını ve sağlam zemin üzerine yerleştirdiğini hatırlayarak yaşadığı deneyimleri paylaşır. Davut, Tanrı'nın iyiliğine şahitlik eder, şükran ve itaatin şarkılarını sunar. Rabb'be olan güvenini teyit eder ve diğerlerini Tanrı'ya övgüde birleşmeye, Tanrı'nın sevgi ve sadakatini tanımaya davet eder.
Mezmurlar 40:2 - Ölüm çukurundan,Balçıktan çıkardı beni,Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu,Kaymayayım diye.
2Ölüm çukurundan,Balçıktan çıkardı beni,Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu,Kaymayayım diye.
3Ağzıma yeni bir ezgi,Tanrımıza bir övgü ilahisi koydu.Çokları görüp korkacakVe RABbe güvenecekler.
4Ne mutlu RABbe güvenen insana,Gururluya, yalana sapana ilgi duymayana.
5Ya RAB, Tanrım,Harikaların, düşüncelerin ne çoktur bizim için;Sana eş koşulmaz!Duyurmak, anlatmak istesem yaptıklarını,Saymakla bitmez.
6Kurbandan, sunudan hoşnut olmadın,Ama kulaklarımı açtın.Yakmalık sunu, günah sunusu da istemedin.
7O zaman şöyle dedim: "İşte geldim;Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır.Ey Tanrım, senin isteğini yapmaktan zevk alırım ben,Yasan yüreğimin derinliğindedir."
