1Bizi reddettin, parladın bize karşı, ey Tanrı,Öfkelendin; eski halimize döndür bizi!
2Salladın yeri, yarıklar açtın;Onar çatlaklarını, çünkü yer sarsılıyor.
3Halkına sıkıntı çektirdin,Sersemletici bir şarap içirdin bize.
4Sancak verdin senden korkanlara,Okçulara karşı açsınlar diye.
5Kurtar bizi sağ elinle, yardım et,Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!
6Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde:"Şekemi sevinçle bölüştürecek,Sukkot Vadisini ölçeceğim.
7Gilat benimdir, Manaşşe de benim,Efrayim miğferim,Yahuda asam.
8Moav yıkanma leğenim,Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım,Filiste zaferle haykıracağım." fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.
9Kim beni surlu kente götürecek?Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?
10Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi?Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?
11Yardım et bize düşmana karşı,Çünkü boştur insan yardımı.
12Tanrı'yla zafer kazanırız,O çiğner düşmanlarımızı.
