Mezmur 65, yeryüzünün yaratıcısı ve sürdürücüsü olarak Tanrı'ya derin bir şükran ve hayranlık ifade eder. Mezmur yazarı, dağlar ve denizler gibi doğanın harikalarına hayranlık duyar ve tüm canlılar için Tanrı'nın sağladığı rızıktan söz eder. Mezmur, Tanrı'nın bol nimetlerine dair bir beyanla son bulur.
1Ey Tanrı, Siyonda seni övgü bekliyor,Yerine getirilecek sana adanan adaklar. Masoretik metin "Senin için sessizlik övgü".
2Ey sen, duaları işiten,Bütün insanlar sana gelecek.
3Suçlarımızın altında ezildik,Ama sen isyanlarımızı bağışlarsın.
4Ne mutlu avlularında otursun diyeSeçip kendine yaklaştırdığın kişiye!Evinin, kutsal tapınağınınNimetlerine doyacağız.
5Ey bizi kurtaran Tanrı,Müthiş işler yaparakZaferle yanıtlarsın bizi.Sen yeryüzünün dört bucağında,Uzak denizlerdekilerin umudusun;
9Toprağa bakar, çok verimli kılarsın,Onu zenginliğe boğarsın.Ey Tanrı, ırmakların suyla doludur,İnsanlara tahıl sağlarsın,Çünkü sen toprağı şöyle hazırlarsın:
10Sabanın açtığı yarıkları bolca sular,Sırtlarını düzlersin.Yağmurla toprağı yumuşatır,Ürünlerine bereket katarsın.
11İyiliklerinle yılı taçlandırırsın,Arabalarının geçtiği yollardan bolluk akar,
