Mezmur 69'da, mezâme, kendisini çevreleyen zorluklar ve düşmanlar tarafından ezilmiş hissederek Tanrı'ya sığınır. Tanrı'dan kendisini kurtarmasını, derin sulara batmasına izin vermemesini ve düşmanlarını geri çevirmesini ister. Mezâme, arkadaşları olması gereken kişiler tarafından utandırılmış ve reddedilmiş hissederek hayal kırıklığı ve üzüntüsünü ifade eder. Buna rağmen, umudunu ve güvenini Tanrı'ya koyar, kendisini kurtarabilecek tek kişinin Tanrı olduğunu fark eder.
