Zebur 74, yabancı uluslar tarafından tapınağın ve Kudüs şehrinin yok edilişini gören müneccimden gelen bir çığlık. Tanrı'dan ahdi hatırlamasını ve acı çekmekte olanların arasına müdahale etmesini diler.
1Ey Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin?Niçin otlağının koyunlarına karşı öfken tütmekte?
2Anımsa geçmişte sahiplendiğin topluluğu,Kendi halkın olsun diye kurtardığın oymağıVe üzerine konut kurduğun Siyon Dağını.
3Yönelt adımlarını şu onarılmaz yıkıntılara doğru,Düşman kutsal yerdeki her şeyi yıktı.
4Düşmanların bizimle buluştuğun yerde kükredi,Zafer simgesi olarak kendi bayraklarını dikti.
5Gür bir ormanaBaltayla dalar gibiydiler.
6Baltayla, balyozla kırdılar,Bütün oymaları.
Mezmurlar 74:7 - Ateşe verdiler tapınağını,Yerle bir edip kutsallığını bozdularAdının yaşadığı konutun.
7Ateşe verdiler tapınağını,Yerle bir edip kutsallığını bozdularAdının yaşadığı konutun.
