Mezmurlar'ın 89. bölümü, Tanrı'nın Davut soyuna verdiği vaatleri yerine getirmemesi üzerine mezmur yazarının yasından oluşur. Mezmur yazarı, Tanrı'nın Davut'la sonsuza kadar geçerli bir antlaşma yapacağı vaadi ile şu anki sürgün durumu ve vatanlarını kaybetmenin çelişkisiyle mücadele eder.
1RABbin sevgisini sonsuza dek ezgilerle öveceğim,Sadakatini bütün kuşaklara bildireceğim.
2Sevgin sonsuza dek ayakta kalır diyeceğim,Sadakatini gökler kadar kalıcı kıldın.
3Dedin ki, "Seçtiğim adamla antlaşma yaptım,Kulum Davuta şöyle ant içtim:
4'Soyunu sonsuza dek sürdüreceğim,Tahtını kuşaklar boyunca sürekli kılacağım.' "
5Ya RAB, gökler över harikalarını,Kutsallar topluluğunda övülür sadakatin.
6Çünkü göklerde RABbe kim eş koşulur?Kim benzer RABbe ilahi varlıklar arasında?
7Kutsallar topluluğunda Tanrı korku uyandırır,Çevresindekilerin hepsinden ulu ve müthiştir.
8Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı,Senin gibi güçlü RAB var mı?Sadakatin çevreni sarar.
9Sen kudurmuş denizler üzerinde egemenlik sürer,Dalgalar kabardıkça onları dindirirsin.
10Sen Rahavı leş ezer gibi ezdin,Güçlü kolunla düşmanlarını dağıttın. düşmanları kastediyor.
11Gökler senindir, yeryüzü de senin;Dünyanın ve içindeki her şeyin temelini sen attın.
12Kuzeyi, güneyi sen yarattın,Tavor ve Hermon dağlarıSana sevincini dile getiriyor.
46Ne zamana dek, ya RAB?Sonsuza dek mi gizleneceksin?Ne zamana dek öfken alev alev yanacak?
47Anımsa ömrümün ne çabuk geçtiğini,Ne boş yaratmışsın insanoğlunu!
48Var mı yaşayıp da ölümü görmeyen,Ölüler diyarının pençesinden canını kurtaran?
49Ya Rab, nerede o eski sevgin?Davuta göstereceğine ant içtiğin o sadık sevgin!
50Anımsa, ya Rab, kullarının nasıl rezil olduğunu,Bütün halkların hakaretini bağrımda nasıl taşıdığımı,Düşmanlarının hakaretini, ya RAB,Meshettiğin kralın attığı adıma edilen hakaretleri.
