1Ya RAB, bütün yüreğimle sana şükredeceğim,Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım. yazılır.
2Sende sevinç bulacak, coşacağım,Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!
3Düşmanlarım geri çekilirken,Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.
4Çünkü hakkımı, davamı sen savundun,Adil yargıç olarak tahta oturdun.
5Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin,Sonsuza dek adlarını sildin.
6Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek,Kökünden söktün kentlerini,Anıları bile silinip gitti.
7Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer,Yargı için kurmuştur tahtını;
8O yönetir doğrulukla dünyayı,O yargılar adaletle halkları.
9RAB ezilenler için bir sığınak,Sıkıntılı günlerde bir kaledir.
10Seni tanıyanlar sana güvenir,Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.
11Siyonda oturan RABbi ilahilerle övün!Yaptıklarını halklar arasında duyurun!
12Çünkü dökülen kanın hesabını soran anımsar,Ezilenlerin feryadını unutmaz.
13Acı bana, ya RAB!Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran,Benden nefret edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!
14Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım,Siyon Kentinin kapılarındaSağladığın kurtuluşla sevineyim.
15Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü,Ayakları gizledikleri ağa takıldı.
16Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi,Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü.
17Kötüler ölüler diyarına gidecek,Tanrıyı unutan bütün uluslar...
18Ama yoksul büsbütün unutulmayacak,Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.
19Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın,Huzurunda yargılansın uluslar!
20Onlara dehşet saç, ya RAB!Sadece insan olduklarını bilsin uluslar.
