Pavlus, İsa'ya olan imanın kurtuluş için gerekli olduğunu öğretir ve insanların İsa'yı ağızlarıyla Rab olarak itiraf edebileceklerini belirtir.
1Kardeşler! İsraillilerin kurtulmasını yürekten özlüyor, bunun için Tanrıya yalvarıyorum.
2Onlara ilişkin tanıklık ederim ki, Tanrı için gayretlidirler; ama bu bilinçli bir gayret değildir.
3Tanrının öngördüğü doğruluğu anlamadıkları ve kendi doğruluklarını yerleştirmeye çalıştıkları için Tanrının öngördüğü doğruluğa boyun eğmediler.
4Oysa her iman edenin aklanması için Mesih, Kutsal Yasanın sonudur.
5Musa, Kutsal Yasaya dayanan doğrulukla ilgili şöyle yazıyor: "Yasanın gereklerini yapan, onlar sayesinde yaşayacaktır."
6İmana dayanan doğruluk ise şöyle diyor: "Yüreğinde, 'Göğe -yani Mesihi indirmeye- kim çıkacak?' ya da, 'Dipsiz derinliklere -yani Mesihi ölüler arasından çıkarmaya- kim inecek?' deme."
8Ne deniyor? "Tanrı sözü sana yakındır, Ağzında ve yüreğindedir."
9İsanın Rab olduğunu ağzınla açıkça söyler ve Tanrının Onu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen, kurtulacaksın.
10Çünkü insan yürekten iman ederek aklanır, imanını ağzıyla açıklayarak kurtulur.
11Kutsal Yazı, "Ona iman eden utandırılmayacak" diyor.
12Çünkü Yahudi Grek ayrımı yoktur, aynı Rab hepsinin Rabbidir. Kendisini çağıranların tümüne eliaçıktır.
