1Süleymanın Ezgiler Ezgisi.
2Beni dudaklarıyla öptükçe öpsün!Çünkü aşkın şaraptan daha tatlı.
3Ne güzel kokuyor sürdüğün esans,Dökülmüş esans sanki adın,Kızlar bu yüzden seviyor seni.
4Al götür beni, haydi koşalım! Kral beni odasına götürsün. Seninle coşup seviniriz,Aşkını şaraptan çok överiz. Ne kadar haklılar seni sevmekte!
5Esmerim ben, ama güzelim,Ey Yeruşalim kızları!Kedarın çadırları gibi,Süleymanın çadır bezleri gibi kara.
6Bakmayın esmer olduğuma,Güneş kararttı beni.Çünkü kızdılar bana erkek kardeşlerim,Bağlara bakmakla görevlendirdiler.Ama kendi bağıma bakmadım.
7Ey sevgilim, söyle bana, sürünü nerede otlatıyorsun,Öğleyin nerede yatırıyorsun?Neden arkadaşlarının sürüleri yanındaYüzünü örten bir kadın durumuna düşeyim? gösterirdi.
8Ey güzeller güzeli,Bilmiyorsan,Sürünün izine çık,Çobanların çadırları yanındaOğlaklarını otlat.
9Firavunun arabalarına koşulu kısrağa benzetiyorum seni, aşkım benim!
10Yanakların süslerle,Boynun gerdanlıklarla ne güzel!
11Sana gümüş düğmelerle altın süsler yapacağız.
12Kral divandayken,Hintsümbülümün güzel kokusu yayıldı.
13Memelerim arasında yatanMür dolu bir kesedir benim için sevgilim;
14Eyn-Gedi bağlarındaBir demet kına çiçeğidir benim için sevgilim.
15Ah, ne güzelsin, aşkım, ah, ne güzel!Gözlerin tıpkı birer güvercin!
16Ne yakışıklısın, sevgilim, ah, ne çekici!Yeşilliktir yatağımız.
17Sedir ağaçlarıdır evimizin kirişleri,Tavanımızın tahtaları ardıçlar.
