Το κεφάλαιο 22 του Ιεζεκιήλ περιγράφει την αμαρτωλή κατάσταση της Ιερουσαλήμ και το κρίσιμο που ο Θεός θα φέρει επάνω στην πόλη ως αποτέλεσμα. Το κεφάλαιο αναδεικνύει διάφορες μορφές αδικίας, συμπεριλαμβανομένης της καταπίεσης, της ειδωλολατρίας και της σαρκικής αμαρτίας, και απεικονίζει μια κοινωνία που έχει απομακρυνθεί από το Θεό και στραφεί προς το κακό. Τελικά, το κεφάλαιο υπογραμμίζει την σοβαρότητα της αμαρτίας και τη σημασία της μετάνοιας.
