Hebreeën 12:16
“Dat niet iemand zij een hoereerder, of een onheilige, gelijk Ezau, die om een spijze het recht van zijn eerstgeboorte weggaf.”
Context: Hebreeën 12
14Jaagt den vrede na met allen, en de heiligmaking, zonder welke niemand den Heere zien zal;
15Toeziende, dat niet iemand verachtere van de genade Gods; dat niet enige wortel der bitterheid, opwaarts spruitende, beroerte make en door dezelve velen ontreinigd worden.
16Dat niet iemand zij een hoereerder, of een onheilige, gelijk Ezau, die om een spijze het recht van zijn eerstgeboorte weggaf.
17Want gij weet, dat hij ook daarna, de zegening willende beerven, verworpen werd; want hij vond geen plaats des berouws, hoewel hij dezelve met tranen zocht.
18Want gij zijt niet gekomen tot den tastelijken berg, en het brandende vuur, en donkerheid, en duisternis, en onweder,
Over Hebreeën 12: De Race van het Geloof
Dit hoofdstuk spoort lezers aan om de race van geloof met volharding te lopen, met de focus op Jezus en Zijn voorbeeld van standvastigheid. De auteur benadrukt ook het belang van heiligheid en vrede in het christelijke leven.
Commentaar
Hebreeën 12 is een krachtig hoofdstuk dat spreekt over de kracht van geloof en volharding. Het begint met ons eraan te herinneren aan de grote groep getuigen die ons zijn voorgegaan, en spoort ons aan om de wedloop van het geloof met volharding te lopen. De auteur spreekt vervolgens over de discipline van God, die bedoeld is om ons naar Hem terug te brengen en ons te helpen groeien in ons geloof. Hij spreekt vervolgens over de vreugde die voortkomt uit ons geloof, en hoe dit een bron van kracht en hoop is.
De auteur spreekt dan over het belang van nederigheid en gehoorzaamheid, en hoe het nodig is voor ons om in staat te zijn de genade van God te ontvangen. Hij spreekt vervolgens over het belang van naar Jezus te kijken, de auteur en voleinder van ons geloof, en hoe Hij het ultieme voorbeeld van geloof en gehoorzaamheid is. Hij spreekt vervolgens over het belang van niet moe te worden in ons geloof, en van de noodzaak om standvastig te blijven in ons geloof.