Kim był Elam?

Historia Elam

Elam to imię kilku mężczyzn w Biblii oraz kraju i narodu leżącego na wschód od Babilonii. Pierwszym z nich jest syn Sema, syna Noego. Księga Rodzaju wymienia go jako pierwszego spośród pięciu synów Sema: Elam, Aszur, Arpaksad, Lud i Aram (Księga Rodzaju 10:22).

1 Kronik powtarza tę listę (1 Kronik 1:17). Kraj Elam leżał na wschód od Babilonii, w obszarze dzisiejszego południowo-zachodniego Iranu. Kedorlaomer, król Elamu, prowadzi koalicję czterech królów przeciwko pięciu w czasach Abrama (Księga Rodzaju 14:1; Księga Rodzaju 14:9).

Prorocy często wspominają Elam. Izajasz wymienia go wśród krajów, z których Pan odzyska resztę swojego ludu (Księga Izajasza 11:11). Przedstawia też Elam dźwigający kołczan w bitwie (Księga Izajasza 22:6).

Jeremiasz wygłasza proroctwo przeciwko Elamowi: Pan złamie jego łuk, rozproszy jego lud i ustanowi tam swój tron (Księga Jeremiasza 49:35-38). Obiecuje też przywrócić jego jeńców w dniach ostatecznych (Księga Jeremiasza 49:39). Ezechiel pokazuje Elam i jego mnóstwo pobitych, zstąpionych do otchłani (Ezechiel 32:24).

Daniel umieszcza Suzę w prowincji Elam (Dania 8:2). Innym mężczyzną o imieniu Elam jest Beniaminita wymieniony w 1 Kronik 8:24. Kolejny to odźwierny z rodu Korachitów, piąty syn Meszelemiasza (1 Kronik 26:1-3).

Elam jest także rodem powracających wygnańców, liczącym 1254 osoby (Księga Ezdrasza 2:7). Osobna grupa, zwana innym Elamem, ma tę samą liczbę (Księga Ezdrasza 2:31). Jeszaiasz, syn Atalii, przybywa z Ezdraszem z tego rodu wraz z siedemdziesięcioma mężczyznami (Księga Ezdrasza 8:7).

Szekaniasz z synów Elama wyznaje, że lud pojął obce żony (Księga Ezdrasza 10:2). Kilku synów Elama wymieniono wśród tych, którzy tak postąpili (Księga Ezdrasza 10:26). Elam, jeden z przełożonych ludu, zapieczętował przymierze za czasów Nehemiasza (Nehemiasz 10:14).

Elam brał też udział w poświęceniu muru Jerozolimy (Nehemiasz 12:42).

Pierwsze wzmianka

Księga Rodzaju 10:22

Wystąpienia w Biblii

27 wzmianki

Elam: pytania i odpowiedzi