1 Piotra 1:8
“Którego nie widziawszy, miłujecie, którego teraz nie widząc, wszakże weń wierząc, weselicie się radością niewymowną i chwalebną,”
Kontekst: 1 Piotra 1
6W czem weselicie się teraz maluczko, (jeźliże potrzeba) zasmuceni w rozmaitych pokusach,
7Aby doświadczenie wiary waszej daleko droższe niż złoto, które ginie, którego jednak przez ogień doświadczają, znalezione było wam ku chwale i ku czci, i ku sławie w objawienie Jezusa Chrystusa,
8Którego nie widziawszy, miłujecie, którego teraz nie widząc, wszakże weń wierząc, weselicie się radością niewymowną i chwalebną,
9Odnosząc koniec wiary waszej: zbawienie dusz.
10O którem zbawieniu wywiadywali się i badali się prorocy, którzy o tej łasce, która na was przyjść miała, prorokowali.
O 1 Piotra 1: Życie jako obcy.
Ten rozdział zachęca czytelników do życia jako obcy na tej ziemi, skupiając się na radości przyszłego zbawienia, które mają dzięki wierze w Jezusa. Autor porusza również temat cierpienia i prób, podkreślając znaczenie świętości.
Komentarz
W Pierwszym Liście św. Piotra, w rozdziale pierwszym, apostoł Piotr pisze do wierzących rozproszonych po całym Cesarstwie Rzymskim, zachęcając ich do wytrwania w wierze pomimo prześladowań, z którymi się zmagają. Zaczyna od przypomnienia im wielkiej nadziei, jaką mają w Jezusie Chrystusie, i zbawienia, które nadejdzie za pośrednictwem Niego. Następnie przypomina im o wielkiej cenie, jaką poniosło zbawienie, oraz o cierpieniu, jakie Jezus zniósł za nich.
Piotr zachęca wierzących do prowadzenia świętego życia, do którego zostali powołani. Przypomina im, że ich zbawienie nie jest zasługą własnych działań, lecz darem od Boga. Zachęca ich również do wdzięczności za otrzymane błogosławieństwa oraz do cierpliwości w cierpieniu.