2 Księga Kronik 36:17
“Bo przywiódł na nich króla Chaldejskiego, który pomordował młodzieńców ich mieczem w domu świątnicy ich, a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starcowi i zgrzybiałemu; wszystkich podał w ręce jego.”
Kontekst: 2 Księga Kronik 36
15A Pan, Bóg ojców ich, posyłał do nich posłów swoich, a posyłał rano wstawając; bo folgował ludowi swemu, i mieszkaniu swemu.
16Ale oni szydzili z posłów Bożych, i lekce sobie poważyli słów jego, a naśmiewali się z proroków jego, aż przyszła popędliwość Pańska na lud jego, tak, iż żadnego uleczenia nie było.
17Bo przywiódł na nich króla Chaldejskiego, który pomordował młodzieńców ich mieczem w domu świątnicy ich, a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starcowi i zgrzybiałemu; wszystkich podał w ręce jego.
18Nadto wszystkie naczynia domu Bożego, wielkie i małe, i skarby domu Pańskiego, i skarby królewskie i książąt jego, wszystko przeniósł do Babilonu.
19I spalili dom Boży, a zburzyli mury Jeruzalemskie, i wszystkie pałace jego popalili ogniem, i wszystkie jego naczynia kosztowne popsuli.
O 2 Księga Kronik 36: Ostatnie lata Judy i wygnanie.

Rozdział opowiada o tragicznym upadku Judzie, zaznaczonym przez bałwochwalstwo, nieposłuszeństwo oraz podbój Babilonu, co doprowadziło do wygnania ludu.
Komentarz
2 Kronik 36 to rozdział, który opowiada historię królów Judy od czasów króla Jozjasza po egipskiej niewoli babilońskiej. Rozpoczyna się od panowania króla Jozjasza, który był sprawiedliwym królem, dążącym do przywrócenia kultu Pana w Judei. Został on zastąpiony przez swojego syna Joachaza, który został zdetronizowany przez faraona Neko i zastąpiony przez swojego brata Jojakima. Jojakim był złym królem, który odmówił wysłuchania ostrzeżeń proroków i kontynuował prowadzenie Judei ku bałwochwalstwu i buntowi przeciwko Bogu.
Rozdział opowiada także o panowaniu Joachina, który został królem w wieku osiemnastu lat. On również był złym królem i odmówił wysłuchania ostrzeżeń proroków. W rezultacie Bóg pozwolił Babilończykom podbić Judę i zabrać Joachina na wygnanie. Rozdział kończy się panowaniem Cedekiasza, który został mianowany królem przez Babilończyków. On również był złym królem i odmówił wysłuchania ostrzeżeń proroków, w rezultacie Bóg pozwolił Babilończykom podbić Judę i zabrać Cedekiasza na wygnanie.