2 List do Koryntian 4:7
“A mamy ten skarb w naczyniu glinianem, aby dostojność tej mocy była z Boga, a nie z nas.”
Kontekst: 2 List do Koryntian 4
5Albowiem nie samych siebie opowiadamy, ale Chrystusa Jezusa, że jest Panem, a samych siebie sługami waszymi dla Jezusa.
6Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.
7A mamy ten skarb w naczyniu glinianem, aby dostojność tej mocy była z Boga, a nie z nas.
8Gdy zewsząd uciśnieni bywamy, ale nie bywamy potłoczeni; powątpiewamy, ale nie zwątpimy.
9Prześladowanie cierpimy, ale nie bywamy opuszczeni; bywamy porzuceni, ale nie giniemy.
O 2 List do Koryntian 4: Skarb w słoikach glinianych
Paweł naucza o znaczeniu wytrwałości w obliczu prób oraz nadziei, którą daje Jezus.
Komentarz
W 2 Koryntian 4, Paweł kontynuuje wyjaśnianie natury swojego posługiwania oraz mocy Ewangelii. Zaczyna od podkreślenia ważności Ewangelii, która jest mocą Bożą dla zbawienia. Następnie wyjaśnia, że Ewangelia jest zakryta dla tych, którzy giną, ale jest objawiona dla tych, którzy są zbawieni. Następnie Paweł wyjaśnia, że on i jego współpracownicy są sługami Ewangelii i są im powierzone zadanie jej głoszenia.
Paweł kontynuuje, wyjaśniając naturę swojego posługiwania. Mówi, że on i jego współpracownicy są jak naczynia z gliny, kruche i łatwo łamliwe. Jednak moc Ewangelii nie tkwi w naczyniach, lecz w mocy Bożej. Paweł wyjaśnia, że on i jego współpracownicy są doświadczani na każdy możliwy sposób, ale nie są zniszczeni. Są wprawdzie zdezorientowani, ale nie popadają w rozpacz. Są prześladowani, ale nie opuszczeni. Są powalani, ale nie zniszczeni.