2 List do Koryntian 9:6
“Ale tak mówię: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie; a kto obficie sieje, obficie też żąć będzie.”
Kontekst: 2 List do Koryntian 9
4Abyśmy snać, jeźliby ze mną przyszli Macedończycy, a znaleźli was niegotowymi, nie zawstydzili się my, (że nie rzekę wy), za tak bezpieczną chlubę.
5Zdało mi się tedy za rzecz potrzebną, napomnieć braci, aby do was wprzód poszli i pierwej zgotowali przedtem opowiedzianą waszę szczodrobliwość, aby była gotowa tak jako szczodrobliwość, a nie jako rzecz przymuszona.
6Ale tak mówię: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie; a kto obficie sieje, obficie też żąć będzie.
7Każdy jako umyślił w sercu swem, tak niech uczyni, nie z zamarszczeniem ani z przymuszenia; albowiem ochotnego dawcę Bóg miłuje.
8A mocen jest Bóg uczynić, aby obfitowała na was wszelka łaska, abyście mając we wszystkiem zawsze wszelaki dostatek, obfitowali ku wszelakiemu uczynkowi dobremu,
O 2 List do Koryntian 9: Dawanie jako Akt Oddania
Paweł uczy o zasadach dawania i błogosławieństwach, które płyną z dawania innym.
Komentarz
2 Koryntian 9 to rozdział, który mówi o ważności dawania i hojności. Paweł pisze do kościoła w Koryncie, by zachęcić ich do hojności w zbieraniu ofiar dla świętych w Jerozolimie. Przypomina im, że Bóg kocha radosnego dawcę i że ich ofiary powinny być składane z chętnego serca. Zachęca ich także do hojności, gdyż Bóg będzie dla nich opatrywał w zamian.
Paweł mówi także o ważności dawania w sposób nie wynikający z obowiązku czy przymusu. Zachęca ich, aby dawali z miłości i radości, a nie z poczucia obowiązku. Przypomina im również, że Bóg będzie dla nich opatrywał w zamian oraz że ich dawanie powinno być z radosnym sercem.