2 Piotra 1:18
“A głos ten myśmy słyszeli z nieba przyniesiony, będąc z nim na onej górze świętej.”
Kontekst: 2 Piotra 1
16Albowiem nie baśni jakich misternie wymyślonych naśladując, uczyniliśmy wam znajomą Pana naszego, Jezusa Chrystusa moc i przyjście, ale jako ci, którzyśmy oczami naszemi widzieli wielmożność jego.
17Wziął bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy mu był przyniesiony głos taki od wielmożnej chwały: ten jest on Syn mój miły, w którym mi się upodobało.
18A głos ten myśmy słyszeli z nieba przyniesiony, będąc z nim na onej górze świętej.
19I mamy mocniejszą mowę prorocką, której pilnując jako świecy w ciemnem miejscu świecącej, dobrze czynicie, ażby dzień oświtnął, i jutrzenka weszła w sercach waszych.
20To najpierw wiedząc, iż żadne proroctwo Pisma nie jest własnego wykładu.
O 2 Piotra 1: Rozwijający się w wierze
Ten rozdział zachęca czytelników do wzrostu w wierze, podkreślając znaczenie rozwijania boskich cech, takich jak cnota, wiedza, samokontrola, wytrwałość, pobożność i braterska miłość. Autor również przypomina czytelnikom o pewności obiecanej zbawienia.
Komentarz
W 2 Piotra 1 apostoł Piotr zachęca wiernych do dążenia do życia w pobożności i świętości. Rozpoczyna od przypomnienia im wielkich i cennych obietnic, które zostały im dane przez poznanie Boga i Jezusa Chrystusa. Następnie zachęca ich, by dokładali wszelkich starań, aby do swojej wiary dodać dobroć, wiedzę, samoobronę, wytrwałość, pobożność, braterską miłość i miłość. Piotr podkreśla, że te cechy są niezbędne do życia w pobożności i świętości.
Piotr ostrzega też przed fałszywymi nauczycielami, którzy przyjdą i wiodą ludzi na manowce. Zachęca wiernych do czujności wobec tych fałszywych nauczycieli i do pilności w dążeniu do pobożności. Przypomina im także, że otrzymali wszystko, czego potrzebują, aby żyć życiem w pobożności.