Wyjście 21:19
“A wstawszy chodziłby po ulicy o lasce swej, nie będzie winien ten, który uderzył; tylko omieszkanie jego nagrodzi, a na wyleczenie jego nałoży.”
Kontekst: Wyjście 21
17Kto by złorzeczył ojcu swemu albo matce swojej, śmiercią umrze.
18A gdyby się poswarzyli mężowie, i uderzyłby kto bliźniego swego kamieniem albo pięścią, a on by zaraz nie umarł, aleby się położył na łoże;
19A wstawszy chodziłby po ulicy o lasce swej, nie będzie winien ten, który uderzył; tylko omieszkanie jego nagrodzi, a na wyleczenie jego nałoży.
20Jeźliby zaś uderzył kto niewolnika swego, albo niewolnicę swoję kijem, i umarliby w ręku jego, koniecznie karanie odniesie;
21Wszakże, jeźliby dzień albo dwa żyw został, nie będzie karany; bo za pieniądze jego on jest kupiony.
O Wyjście 21: Zasady dla niewolników, morderców i innych przestępstw.
Bóg przekazuje prawa dotyczące niewolnictwa, obrażeń cielesnych i uszkodzeń mienia.
Komentarz
Rozdział 21 Księgi Wyjścia to kontynuacja praw dane Izraelitom przez Boga za pośrednictwem Mojżesza. W tym rozdziale Bóg wytycza prawa dotyczące niewolnictwa, obrażeń cielesnych i szkód majątkowych.
Pierwsze prawo, które Bóg daje, dotyczy niewolnictwa. Stwierdza, że jeśli mężczyzna sprzeda swoją córkę jako niewolnicę, traktowana będzie jak niewolnica. Nie wolno jej sprzedać obcemu narodowi, a jeśli nie będzie się podobać jej panu, ten musi ją wypuścić na wolność. To prawo jest istotne, ponieważ pokazuje, że Bóg ceni wolność wszystkich ludzi, nawet tych w niewoli.