Wyjście 21:22
“Jeźliby się też powadziwszy mężowie, uderzył który z nich niewiastę brzemienną, tak żeby z niej płód wyszedł, jednakby nie zaszła śmierć koniecznie karanie odniesie, jakie włoży nań mąż onejże niewiasty, a da wedle uznania sędziów.”
Kontekst: Wyjście 21
20Jeźliby zaś uderzył kto niewolnika swego, albo niewolnicę swoję kijem, i umarliby w ręku jego, koniecznie karanie odniesie;
21Wszakże, jeźliby dzień albo dwa żyw został, nie będzie karany; bo za pieniądze jego on jest kupiony.
22Jeźliby się też powadziwszy mężowie, uderzył który z nich niewiastę brzemienną, tak żeby z niej płód wyszedł, jednakby nie zaszła śmierć koniecznie karanie odniesie, jakie włoży nań mąż onejże niewiasty, a da wedle uznania sędziów.
23Ale gdzie by śmierć zaszła, tedy dasz duszę za duszę;
24Oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę,
O Wyjście 21: Zasady dla niewolników, morderców i innych przestępstw.
Bóg przekazuje prawa dotyczące niewolnictwa, obrażeń cielesnych i uszkodzeń mienia.
Komentarz
Rozdział 21 Księgi Wyjścia to kontynuacja praw dane Izraelitom przez Boga za pośrednictwem Mojżesza. W tym rozdziale Bóg wytycza prawa dotyczące niewolnictwa, obrażeń cielesnych i szkód majątkowych.
Pierwsze prawo, które Bóg daje, dotyczy niewolnictwa. Stwierdza, że jeśli mężczyzna sprzeda swoją córkę jako niewolnicę, traktowana będzie jak niewolnica. Nie wolno jej sprzedać obcemu narodowi, a jeśli nie będzie się podobać jej panu, ten musi ją wypuścić na wolność. To prawo jest istotne, ponieważ pokazuje, że Bóg ceni wolność wszystkich ludzi, nawet tych w niewoli.