Ezechiel 34:26
“Nadto dam im, i okolicy pagórka mego, błogasławieństwo, i spuszczać będę deszcz czasu swego; deszcze to błogosłwieństwa będą;”
Kontekst: Ezechiel 34
24A Ja Pan będę im Bogiem, a sługa mój Dawid książęciem w pośrodku nich, Ja Pan mówiłem to.
25I uczynię z nimi przymierze pokoju, a wygubię zły zwierz z ziemi; i będą na puszczy bezpiecznie mieszkać, a w lasach sypiać będą;
26Nadto dam im, i okolicy pagórka mego, błogasławieństwo, i spuszczać będę deszcz czasu swego; deszcze to błogosłwieństwa będą;
27I wypuści drzewo polne owoc swój, a ziemia wyda urodzaj swój, i będą na ziemi swojej bezpieczni, a dowiedzą się, żem Ja Pan, gdy połamię zawory jarzma ich, a wyrwię je z ręki tych, którzy je zniewalają.
28I nie będą więcej łupem narodom, a zwierz ziemiski pożerać ich nie będzie; ale mieszkać będą bezpiecznie, a nie będzie, ktoby je straszył.
O Ezechiel 34: Pan, Pasterz swojego stada
W rozdziale 34 Księgi Ezechiela Pan karci pasterzy Izraela za zaniedbanie troski o Jego stado, co prowadzi do rozproszenia i cierpienia Jego ludu. Obiecuje przyjść i samemu zgromadzić swoje owce, prowadząc je na zielone pastwiska i spokojne wody, oraz rozpoznać między tłustymi i chudymi owcami. Rozdział kończy się potwierdzeniem przymierza Pana ze swoim ludem i obietnicą zawarcia z nimi nowego przymierza pokoju.
Komentarz
Default commentary text