Księga Ezechiela to księga Starego Testamentu, która zawiera zbiór proroctw i nauk przypisywanych prorokowi Ezechielowi, który żył w VI wieku p.n.e. i służył jako prorok dla Żydów podczas babilońskiego wygnania.
Księga Ezechiela obejmuje szeroki zakres tematów, w tym sąd i zbawienie ludu Bożego, przyjście Mesjasza oraz przywrócenie Królestwa Bożego. Obejmuje ona wiele proroctw dotyczących babilońskiego wygnania i upadku Królestwa Judy, a także wizje przyszłego przywrócenia i dobrobytu Królestwa Bożego.
Kluczowe postacie w Księdze Ezechiela to sam
Ezechiel, a także królowie Judy, w tym Jójachin i Cedekiasz. Księga wspomina także różne inne osoby, takie jak Babilończycy, Persowie i Mesjasz, którzy są przedmiotem nauk i proroctw proroka. Zawiera też wiele odniesień do Boga i Jego działań, a także wyrazów zaufania i polegania na Nim.