Księga Rodzaju 8:21
“I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.”
Kontekst: Księga Rodzaju 8
19Wszelkie zwierzę, wszelka gadzina, i wszelkie ptactwo, wszystko co się płaza po ziemi, według rodzajów swoich, wyszły z korabia.
20Zatem zbudował Noe ołtarz Panu, i wziął z każdego bydła czystego, i z każdego ptastwa czystego, i ofiarował całopalenia na ołtarzu onym.
21I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.
22A póki ziemia trwać będzie, siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nie ustaną.
O Księga Rodzaju 8: Powódź ustępuje
Po czterdziestu dniach deszczu wody ustąpiły, a arkę zakotwiczono na górze. Bóg złożył obietnicę, że nie będzie już zalewał ziemi i dał tęcze jako znak swojej obietnicy.
Komentarz
Komentarz:
Rodzaju 8 jest rozdziałem, który mówi o wierności i miłosierdziu Boga. Po wielkim potopie Bóg wspomina Noego i jego rodzinę oraz posyła wiatr, by osuszyć wody. Następnie rozkazuje ptakom opuścić arkę i wodzie ustąpić. Po ustąpieniu wód Bóg zawiera przymierze z Noem i jego potomkami, obiecując nigdy więcej nie zniszczyć ziemi potopem. Jest to potężne przypomnienie o wierności i miłosierdziu Boga. On pamięta swoich ludzi i dotrzymuje obietnic.