Księga Rodzaju 8:9
“Ale nie znalazłszy gołębica odpocznienia stopie nogi swojej, wróciła się do niego do korabia; jeszcze bowiem wody były po wszystkiej ziemi; i wyciągnąwszy rękę swoję, wziął ją, i wniósł ją do siebie do korabia.”
Kontekst: Księga Rodzaju 8
7I wypuścił kruka, który tam i sam latając, zasię się wracał, aż oschły wody na ziemi.
8Potem wypuścił gołębicę od siebie, aby obaczył, jeźli opadły wody z wierzchu ziemi.
9Ale nie znalazłszy gołębica odpocznienia stopie nogi swojej, wróciła się do niego do korabia; jeszcze bowiem wody były po wszystkiej ziemi; i wyciągnąwszy rękę swoję, wziął ją, i wniósł ją do siebie do korabia.
10A poczekawszy jeszcze drugie siedem dni, po wtóre wypuścił gołębicę z korabia.
11I wróciła do niego gołębica pod wieczór; a oto, różdżka oliwy urwana w uściech jej; a tak poznał Noe, że opadły wody z wierzchu ziemi.
O Księga Rodzaju 8: Powódź ustępuje
Po czterdziestu dniach deszczu wody ustąpiły, a arkę zakotwiczono na górze. Bóg złożył obietnicę, że nie będzie już zalewał ziemi i dał tęcze jako znak swojej obietnicy.
Komentarz
Komentarz:
Rodzaju 8 jest rozdziałem, który mówi o wierności i miłosierdziu Boga. Po wielkim potopie Bóg wspomina Noego i jego rodzinę oraz posyła wiatr, by osuszyć wody. Następnie rozkazuje ptakom opuścić arkę i wodzie ustąpić. Po ustąpieniu wód Bóg zawiera przymierze z Noem i jego potomkami, obiecując nigdy więcej nie zniszczyć ziemi potopem. Jest to potężne przypomnienie o wierności i miłosierdziu Boga. On pamięta swoich ludzi i dotrzymuje obietnic.