Jozuego 2:21
“I odpowiedziała; Jakoście powiedzieli, niechże tak będzie. Tedy je wypuściła, i poszli; i uwiązała sznur czerwony w onem oknie.”
Kontekst: Jozuego 2
19Albowiem ktobykolwiek wyszedł ze drzwi domu twego, krew jego będzie na głowę jego, a my będziemy bez winy; ale każdego, ktokolwiek będzie z tobą w domu, krew jego obróci się na głowę naszę, jeźli się go kto rękę dotknie.
20Lecz jeźli wydasz tę sprawę naszę, tedy będziemy wolni od przysięgi twojej, którąś nas poprzysięgła.
21I odpowiedziała; Jakoście powiedzieli, niechże tak będzie. Tedy je wypuściła, i poszli; i uwiązała sznur czerwony w onem oknie.
22A odszedłszy przyszli na górę, i zostali tam przez trzy dni, aż się wrócili, którzy je gonili; bo ich szukali ci, którzy je gonili, po wszystkich drogach, ale nie znaleźli.
23I wrócili się oni dwaj mężowie, a zstąpiwszy z góry, przeprawili się, i przyszli do Jozuego, syna Nunowego, i powiedzieli mu wszystko, co się z nimi działo;
O Jozuego 2: Rahab i szpiedzy
Jozue wysyła dwóch szpiegów do Jerycha, gdzie spotykają kobietę o imieniu Rachab, która pomaga im uciec.
Komentarz
Komentarz do rozdziału:
Jozuego 2 to rozdział, który opowiada historię o tym, jak Jozue wysłał dwóch szpiegów do Jerycha, aby zwiadowali miasto. Szpiedzy zostali przyjęci do domu Rahab, prostytutki, która ukryła ich przed królem Jerycha. Rahab zawarła wtedy porozumienie ze szpiegami, obiecując ochronę im i ich rodzinom, jeśli oszczędzą ją i jej rodzinę po zdobyciu miasta. Szpiedzy zgodzili się i uciekli z miasta.