Łukasz 12:20
“Ale mu rzekł Bóg: O głupi, tej nocy upomnę się duszy twojej od ciebie, a to, coś nagotował, czyjeż będzie?”
Kontekst: Łukasz 12
18I rzekł: To uczynię: Rozwalę gumna moje, a większe pobuduję i zgromadzę tam wszystkie urodzaje moje i dobra moje;
19I rzekę do duszy mojej: Duszo! masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpocznijże, jedz, pij, bądź dobrej myśli.
20Ale mu rzekł Bóg: O głupi, tej nocy upomnę się duszy twojej od ciebie, a to, coś nagotował, czyjeż będzie?
21Takci jest, który sobie skarbi, a nie jest w Bogu bogaty.
22I rzekł do uczniów swoich: Dlatego powiadam wam, nie troszczcie się o żywot wasz, co byście jedli, ani o ciało, czem byście się przyodziewali.
O Łukasz 12: Przypowieść o bogatym głupcu
Jezus uczy o nadchodzeniu królestwa Bożego i konieczności przygotowania się na Jego powrót.
Komentarz
Ewangelia Łukasza 12 to rozdział, który mówi o znaczeniu przygotowania się na przyjście Pana. Jezus rozpoczyna od ostrzeżenia swoich uczniów, aby uważali na obłudę faryzeuszy i byli świadomi niebezpieczeństwa zostania zwiedzionym przez ich nauki. Następnie przestrzega ich przed konsekwencjami nieprzygotowania się na przyjście Pana. Mówi im, że muszą być gotowi i wierni w służbie Bogu.
Jezus kontynuuje mówiąc o znaczeniu być wiernym w korzystaniu z naszych posiadłości. Ostrzega nas, że nie powinniśmy być chciwi i że powinniśmy używać naszych posiadłości, aby służyć Bogu i pomagać innym. Mówi także o znaczeniu przygotowania się na przyjście Pana i konieczności być gotowym na dzień sądu.