Łukasz 13:14
“Tedy odpowiadając przełożony nad bóżnicą, który się bardzo gniewał, że Jezus w sabat uzdrawiał, rzekł do ludu: Sześć dni jest, w które trzeba robić; w te tedy dni przychodząc, leczcie się, a nie w dzień sabatu.”
Kontekst: Łukasz 13
12Tę gdy ujrzał Jezus, zawołał jej do siebie i rzekł: Niewiasto! uwolnionaś od niemocy twojej.
13I włożył na nią ręce, a zarazem rozprostowała się i chwaliła Boga.
14Tedy odpowiadając przełożony nad bóżnicą, który się bardzo gniewał, że Jezus w sabat uzdrawiał, rzekł do ludu: Sześć dni jest, w które trzeba robić; w te tedy dni przychodząc, leczcie się, a nie w dzień sabatu.
15Ale mu odpowiedział Pan i rzekł: Obłudniku, azaż każdy z was w sabat nie odwiązuje wołu swego, albo osła swego od żłobu, a nie wiedzie, żeby go napoił?
16A ta córka Abrahamowa, którą był związał szatan oto już ośmnaście lat, zaż nie miała być rozwiązana od tej związki w dzień sabatu?
O Łukasz 13: Uzdrowienie kobiety w szabat.
Jezus naucza o nawróceniu i dokonuje więcej cudów.
Komentarz
Komentarz do rozdziału 13 Ewangelii Łukasza mówi o znaczeniu nawrócenia i konsekwencjach jego braku. Jezus zaczyna od ostrzeżenia ludzi z Jerozolimy, że muszą się nawrócić, w przeciwnym razie zginą. Następnie opowiada przypowieść o drzewie figowym, które nie wydało owocu przez trzy lata. Właściciel drzewa chce je ściąć, ale ogrodnik błaga, aby dać mu jeszcze jedno roku na wydanie owocu. Jezus używa tej przypowieści, aby zilustrować znaczenie nawrócenia i konsekwencje jego braku.
Następnie Jezus uzdrawia kobietę, która była zgarbiona przez osiemnaście lat. Mówi jej, że została uwolniona od swojej niemocy i zostaje uzdrowiona. To potężny przykład mocy Jezusa i znaczenia wiary.