Łukasz 4:22

“I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?”
— Łukasz 4:22 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Łukasz 4

20A zawarłszy księgę i oddawszy ją słudze, usiadł; a oczy wszystkich w bóżnicy pilnie nań patrzały.

21I począł do nich mówić: Dziści się wypełniło to pismo w uszach waszych.

22I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?

23I rzekł do nich: Pewnie mi rzeczecie onę przypowieść: Lekarzu! ulecz samego siebie! Cośmy słyszeli, żeś uczynił w Kapernaum, uczyń i tu w ojczyźnie swojej.

24I rzekł do nich: Zaprawdę wam powiadam: Żaden prorok nie jest przyjemnym w ojczyźnie swojej.

O Łukasz 4: Kuszenie Jezusa

Łukasz 4: Kuszenie Jezusa

Jezus jest kuszony przez Szatana i rozpoczyna swoje posłannictwo w Galilei.

Komentarz

Rozdział 4 Łukasza to czwarty rozdział Ewangelii Łukasza w Nowym Testamencie Biblii. W tym rozdziale Jezus rozpoczyna swoją publiczną posługę, wracając do swojego rodzinnego miasta Nazaret i wygłaszając kazanie w synagodze. Następnie podróżuje do Kafarnaum i dokonuje kilku cudów, w tym uzdrowienia człowieka z nieczystym duchem oraz uzdrowienia teściowej Szymona Piotra.

Rozdział rozpoczyna się od powrotu Jezusa do Nazaretu, swojego rodzinnego miasta, i wejścia do synagogi w szabat. Prosi się Go o przeczytanie z zwitku Izajasza, a On czyta fragment o Duchu Pańskim spoczywającym na Nim. Następnie orze, że proroctwo spełniło się w ich obecności. To śmiała deklaracja, sugerująca, że Jezus jest Mesjaszem.

Ludzie w Łukasz 4