Łukasz 4:35

“I zgromił go Jezus, mówiąc: Umilknij, a wynijdź z niego. Tedy dyjabeł porzuciwszy go w pośrodek, wyszedł z niego, nic mu nie zaszkodziwszy.”
— Łukasz 4:35 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Łukasz 4

33A w bóżnicy był człowiek, który miał ducha dyjabła nieczystego, i zawołał głosem wielkim,

34Mówiąc: Ach! Cóż my z tobą mamy, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś, abyś nas wytracił; znam cię, ktoś jest, żeś on Święty Boży.

35I zgromił go Jezus, mówiąc: Umilknij, a wynijdź z niego. Tedy dyjabeł porzuciwszy go w pośrodek, wyszedł z niego, nic mu nie zaszkodziwszy.

36I przyszedł strach na wszystkie, i rozmawiali między sobą, mówiąc: Cóż to za słowo, że z władzą i z mocą rozkazuje duchom nieczystym, a wychodzą?

37I rozeszła się o nim wieść na wszystkie miejsca okolicznej krainy.

O Łukasz 4: Kuszenie Jezusa

Łukasz 4: Kuszenie Jezusa

Jezus jest kuszony przez Szatana i rozpoczyna swoje posłannictwo w Galilei.

Komentarz

Rozdział 4 Łukasza to czwarty rozdział Ewangelii Łukasza w Nowym Testamencie Biblii. W tym rozdziale Jezus rozpoczyna swoją publiczną posługę, wracając do swojego rodzinnego miasta Nazaret i wygłaszając kazanie w synagodze. Następnie podróżuje do Kafarnaum i dokonuje kilku cudów, w tym uzdrowienia człowieka z nieczystym duchem oraz uzdrowienia teściowej Szymona Piotra.

Rozdział rozpoczyna się od powrotu Jezusa do Nazaretu, swojego rodzinnego miasta, i wejścia do synagogi w szabat. Prosi się Go o przeczytanie z zwitku Izajasza, a On czyta fragment o Duchu Pańskim spoczywającym na Nim. Następnie orze, że proroctwo spełniło się w ich obecności. To śmiała deklaracja, sugerująca, że Jezus jest Mesjaszem.

Ludzie w Łukasz 4