Ewangelia św. Marka 12:4
“I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.”
Kontekst: Ewangelia św. Marka 12
2I posłał, gdy tego był czas, sługę do winiarzy, aby od winiarzy odebrał pożytki onej winnicy.
3Lecz oni pojmawszy go, ubili, i odesłali próżnego.
4I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.
5I zasię posłał inszego sługę; ale i tego zabili, i wiele innych, z których jedne ubili, a drugie pozabijali.
6A mając jeszcze jednegoż swego miłego syna, posłał na ostatek do nich i tego, mówiąc: Wżdyć się będą wstydzili syna mego.
O Ewangelia św. Marka 12: Przypowieść o złych dzierżawcach
Jezus naucza o największym przykazaniu i zmartwychwstaniu.
Komentarz
Mark 12 to rozdział skupiający się na naukach Jezusa i interakcjach z przywódcami religijnymi tamtych czasów. W tym rozdziale Jezus zostaje zapytany przez przywódców religijnych szereg pytań w próbie zastawienia na nim sidła. Jezus odpowiada na każde pytanie mądrością i wglądem, często odwracając pytanie na pytającego. Mówi o ważności kochania Boga i bliźniego, o ważności płacenia podatków Cezarowi. Mówi także o zmartwychwstaniu zmarłych i o największym przykazaniu.
Przez cały rozdział Jezus jest przedstawiany jako mądry i wiedzący nauczyciel, który nie boi się stawiać czoła przywódcom religijnym tamtych czasów. Mówi z autorytetem i wglądem, a jego słowa są pełne prawdy i zrozumienia. Jest nauczycielem, który nie boi się mówić prawdy, nawet gdy jest ona niepopularna.