Ewangelia św. Marka 16:2
“A bardzo rano pierwszego dnia po sabacie przyszły do grobu, gdy weszło słońce.”
Kontekst: Ewangelia św. Marka 16
1A gdy minął sabat, Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jakóbowa, i Salome, nakupiły wonnych rzeczy, aby przyszedłszy namazały go.
2A bardzo rano pierwszego dnia po sabacie przyszły do grobu, gdy weszło słońce.
3I mówili do siebie: Któż nam odwali kamień ode drzwi grobowych?
4(A spojrzawszy ujrzały, iż był kamień odwalony;) bo był bardzo wielki.
O Ewangelia św. Marka 16: Zmartwychwstanie i Wielkie Posłanie.
Jezus ukazuje się swoim uczniom i zleca im rozpowszechnianie Dobrej Nowiny pośród wszystkich narodów.
Komentarz
Mateusz 16 jest ostatnim rozdziałem Ewangelii Marka i jest potężnym podsumowaniem historii życia i posługi Jezusa. W tym rozdziale widzimy zmartwychwstanie Jezusa, spełnienie Jego obietnicy wskrzeszenia z martwych. Widzimy także reakcję uczniów na wieść o zmartwychwstaniu Jezusa oraz zlecenie uczniom, aby wychodzili i rozpowszechniali dobrą nowinę Ewangelii.
Pierwsza część rozdziału skupia się na zmartwychwstaniu Jezusa. Widzimy kobiety przychodzące do grobu, aby namaścić ciało Jezusa, tylko po to, by zobaczyć odkamienowany grób i go pustym. Następnie spotyka je młody mężczyzna w białej szacie, który mówi im, że Jezus zmartwychwstał. To potężny moment, gdy spełnia się obietnica Jezusa zmartwychwstania.