Ewangelia św. Marka 2:12
“A on zarazem wstał, i wziąwszy łoże swoje, wyszedł przed wszystkimi, tak iż się wszyscy zdumiewali i chwalili Boga, mówiąc: Nigdyśmy nic takiego nie widzieli.”
Kontekst: Ewangelia św. Marka 2
10Ale żebyście wiedzieli, iż Syn człowieczy ma moc na ziemi grzechy odpuszczać, rzekł powietrzem ruszonemu:
11Tobie mówię: Wstań, a weźmij łoże twoje, a idź do domu twego.
12A on zarazem wstał, i wziąwszy łoże swoje, wyszedł przed wszystkimi, tak iż się wszyscy zdumiewali i chwalili Boga, mówiąc: Nigdyśmy nic takiego nie widzieli.
13I wyszedł zasię nad morze, a wszystek lud przychodził do niego, i nauczał je.
14A idąc mimo cła, ujrzał Lewiego, syna Alfeuszowego, siedzącego na cle, i rzekł mu: Pójdź za mną! a on wstawszy szedł za nim.
O Ewangelia św. Marka 2: Uzdrowienie paralityka i powołanie Lewiego
Jezus przebacza grzechy sparaliżowanemu człowiekowi i go uzdrawia.
Komentarz
Rozdział 2 Ewangelii Marka skupia się na posłudze Jezusa i cudach, których dokonał. W tym rozdziale Jezus uzdrawia sparaliżowanego człowieka, odpuszcza mu grzechy i wzywa Lewiego, by poszedł za Nim. Jezus również wyzywa przywódców religijnych swojej epoki, jedząc z grzesznikami i celnikami.
Pierwszym cudem w tym rozdziale jest uzdrowienie sparaliżowanego mężczyzny. Jezus pokazuje swoją moc i autorytet, odpuszczając grzechy mężczyźnie i uzdrawiając go. Ten cud dowodzi miłosierdzia i litości Jezusa dla cierpiących. Stanowi również przypomnienie, że Jezus ma moc wybaczać grzechy i uzdrawiać chorych.