Liczby 14:16
“Iż nie mógł wprowadzić Pan ludu tego do ziemi, o którą im przysiągł: przeto je pobił na puszczy.”
Kontekst: Liczby 14
14I mówić będą z obywatelami ziemi tej, bo słyszeli, żeś ty Panie był w pośrodku ludu tego; żeś okiem w oko widziany był, o Panie, a obłok twój stawał nad nimi, a iż w słupie obłokowym chodziłeś przed nimi we dnie, a w słupie ognistym w nocy.
15Gdybyś tedy pobił lud ten wszystek aż do jednego, rzekliby poganie, którzy o twej sławie słychali, mówiąc:
16Iż nie mógł wprowadzić Pan ludu tego do ziemi, o którą im przysiągł: przeto je pobił na puszczy.
17A tak teraz niech proszę uwielbiona będzie moc Pańska, jakoś rzekł, mówiąc:
18Pan nie rychły ku gniewowi a wielki w miłosierdziu, znosząc nieprawość i przestępstwo, który winnego nie czyni niewinnym, karząc nieprawość ojców w synach do trzeciego i do czwartego pokolenia;
O Liczby 14: Izraelici buntują się i są skazani na wędrówkę na pustyni.
Izraelici buntują się przeciwko przykazaniu Boga dotyczącemu wejścia do ziemi Kanaan, i w karze będą wędrować po pustyni przez czterdzieści lat.
Komentarz
W Liczbach 14 Izraelici są na pustyni i właśnie usłyszeli raport od dwunastu szpiegów, których wysłali by zwiadować ziemię Kanaan. Dziesięciu szpiegów wróciło z negatywnym raportem, mówiąc że ziemia jest zbyt trudna do podbicia. Ludzie zaczynają czuć zniechęcenie i zaczynają narzekać na Mojżesza i Aarona, sugerując nawet, że powinni wrócić do Egiptu.
Bóg jest zły na ludzi za ich brak wiary i mówi Mojżeszowi, że nie wprowadzi ich do Obiecanego Kraju. Następnie mówi Mojżeszowi, by przemówił do ludzi i powiedział im, że będą błąkać się na pustyni przez czterdzieści lat, po jednym roku za każdy dzień spędzony przez szpiegów w ziemi.