Liczby 14:36
“Oni tedy mężowie, których słał Mojżesz na przeszpiegowanie ziemi, którzy wróciwszy się pobudzili do szemrania przeciwko niemu wszystek lud, puszczając złą sławę o ziemi onej;”
Kontekst: Liczby 14
34Według liczby dni, w którycheście szpiegowali ziemię, to jest czterdzieści dni, dzień każdy za rok licząc, poniesiecie nieprawości wasze czterdzieści lat, i poznacie pomstę swego odstąpienia ode mnie.
35Ja Pan mówiłem, że to uczynię temu wszystkiemu zgromadzeniu złemu, które się spiknęło przeciwko mnie; na tej puszczy poginą, i tu pomrą.
36Oni tedy mężowie, których słał Mojżesz na przeszpiegowanie ziemi, którzy wróciwszy się pobudzili do szemrania przeciwko niemu wszystek lud, puszczając złą sławę o ziemi onej;
37Pomarli mężowie oni, którzy puszczali sławę złą o ziemi, srogą plaga przed Panem.
38Ale Jozue, syn Nunów, i Kaleb, syn Jefunów, zostali żywi z mężów onych, którzy chodzili ku przeszpiegowaniu ziemi.
O Liczby 14: Izraelici buntują się i są skazani na wędrówkę na pustyni.
Izraelici buntują się przeciwko przykazaniu Boga dotyczącemu wejścia do ziemi Kanaan, i w karze będą wędrować po pustyni przez czterdzieści lat.
Komentarz
W Liczbach 14 Izraelici są na pustyni i właśnie usłyszeli raport od dwunastu szpiegów, których wysłali by zwiadować ziemię Kanaan. Dziesięciu szpiegów wróciło z negatywnym raportem, mówiąc że ziemia jest zbyt trudna do podbicia. Ludzie zaczynają czuć zniechęcenie i zaczynają narzekać na Mojżesza i Aarona, sugerując nawet, że powinni wrócić do Egiptu.
Bóg jest zły na ludzi za ich brak wiary i mówi Mojżeszowi, że nie wprowadzi ich do Obiecanego Kraju. Następnie mówi Mojżeszowi, by przemówił do ludzi i powiedział im, że będą błąkać się na pustyni przez czterdzieści lat, po jednym roku za każdy dzień spędzony przez szpiegów w ziemi.