Liczby 20:18
“Na to odpowiedział mu Edom: Nie pójdziesz przez moję ziemię, bym snać z mieczem nie wyszedł przeciw tobie.”
Kontekst: Liczby 20
16I wołaliśmy do Pana, a wysłuchał głos nasz, i posławszy Anioła, wywiódł nas z Egiptu; a otośmy już w Kades, mieście przy granicy twojej
17Niech, proszę, przejdziemy przez ziemię twoję; nie pójdziemy przez pola, ani przez winnice, ani będziemy pić wód z twoich studzien; gościńcem pójdziemy, nie uchylimy się na prawo ani na lewo, aż przejdziemy granice twoje.
18Na to odpowiedział mu Edom: Nie pójdziesz przez moję ziemię, bym snać z mieczem nie wyszedł przeciw tobie.
19I rzekli mu synowie Izraelscy: Bitym gościńcem pójdziemy, a jeślibyśmy wody twoje pili, my i bydła nasze, zapłacimyć je; nic innego nie żądamy, tylko abyśmy pieszo przeszli.
20I powiedział: Nie przejdziesz. I ruszył się Edom przeciwko nim, z wojskiem wielkiem, i możną ręką.
O Liczby 20: Woda ze skały
Izraelici są ukarani za brak wiary w Boga, w rezultacie Mojżesz nie jest dopuszczony do wejścia do ziemi obiecanej.
Komentarz
W rozdziale 20 Księgi Liczb, Izraelici znajdują się na pustyni Zin i potrzebują wody. Bóg nakazuje Mojżeszowi wziąć swoją laskę i przemówić do skały, aby wypłynęła woda. Jednakże zamiast przemówić do skały, Mojżesz uderza w nią dwukrotnie swoją laską. To wzbudza gniew Boga, który mówi Mojżeszowi i Aaronowi, że z powodu ich nieposłuszeństwa nie będą mieli pozwolenia wejść do Ziemi Obiecanej.
Ten rozdział przypomina nam, że Bóg jest święty i sprawiedliwy oraz oczekuje od nas posłuszeństwa. Musimy uważać, aby postępować zgodnie z Jego instrukcjami i nie podejmować samodzielnych decyzji. Musimy również pamiętać, że nieposłuszeństwo ma konsekwencje i Bóg nie przemilczy naszych grzechów. Ten rozdział również przypomina nam, że Bóg jest miłosierny i przebaczający, i że przebaczy nam, jeśli żałujemy i odwracamy się od naszych grzechów.