Liczby 29:7
“Potem dziesiątego dnia tegoż miesiąca siódmego, zgromadzenie święte mieć będziecie, a będziecie trapić dusze wasze; żadnej roboty nie będziecie robić.”
Kontekst: Liczby 29
5Także kozła jednego z kóz ku ofierze za grzech na oczyszczenie was.
6Oprócz całopalenia nowego miesiąca, i ofiary śniednej jego, i oprócz całopalenia ustawicznego, i ofiary śniednej jego, i ofiar ich mokrych według obrzędów ich ku wdzięcznej wonności; ofiara to ognista Panu.
7Potem dziesiątego dnia tegoż miesiąca siódmego, zgromadzenie święte mieć będziecie, a będziecie trapić dusze wasze; żadnej roboty nie będziecie robić.
8A będziecie ofiarowali całopalenie Panu ku wdzięcznej wonności: cielca młodego jednego, barana jednego, baranków rocznych siedem; zupełni niech wam będą;
9A na ofiarę śniedną ich z pszennej mąki nagniecionej z oliwą: trzy dziesiąte części do każdego cielca, dwie zaś dziesiąte części do każdego barana;
O Liczby 29: Festiwale Pana
Bóg nakazuje Izraelitom złożyć specjalne ofiary całopalne i ofiary pokój w wyznaczonych świętach.
Komentarz
W Księdze Liczb 29 Pan nakazuje Mojżeszowi pouczyć Izraelitów, aby złożyli szereg ofiar Panu podczas siódmego miesiąca roku. Pan nakazuje Izraelitom złożyć ofiarę całopalną, ofiarę zbożową, ofiarę za grzech i ofiarę za winę. Ofiarę całopalną należy złożyć pierwszego dnia miesiąca, a ofiarę zbożową należy złożyć drugiego dnia. Ofiarę za grzech i ofiarę za winę należy złożyć dziesiątego dnia miesiąca. Pan także nakazuje Izraelitom złożyć szereg ofiar piętnastego dnia miesiąca, w tym ofiarę całopalną, ofiarę zbożową, ofiarę za grzech i ofiarę za winę. Pan także nakazuje Izraelitom złożyć szereg ofiar dwudziestego trzeciego dnia miesiąca, w tym ofiarę całopalną, ofiarę zbożową, ofiarę za grzech i ofiarę za winę.
Ten rozdział stanowi przypomnienie o ważności składania ofiar Panu. Pan nakazuje Izraelitom złożyć szereg ofiar w określone dni miesiąca, a te ofiary mają być złożone jako znak posłuszeństwa i czci dla Pana. Pan także nakazuje Izraelitom złożyć szereg ofiar pomiędzy piętnastym i dwudziestym trzecim dniem miesiąca, które są szczególnymi dniami miesiąca. Stanowi to przypomnienie, że Pana należy czcić i szanować w dni szczególne, jak i w dni zwykłe. Ten rozdział również przypomina o ważności posłuszeństwa wobec poleceń Pana. Pan nakazuje Izraelitom złożyć szereg ofiar w określone dni miesiąca, a te ofiary mają być złożone jako znak posłuszeństwa Panu.