Liczby 30:5
“A słyszałby ojciec jej on ślub jej, i obowiązek jej, którym obowiązała duszę swoję, a milczałby na to ojciec jej, tedy płatne będą wszystkie śluby jej, i każdy obowiązek, którym by obowiązała duszę swą, płatny będzie.”
Kontekst: Liczby 30
3Jeźliby mąż poślubił ślub Panu, albo też przysięgę uczynił, obowiązkiem obowiązawszy duszę swoję, nie złamie słowa swego: według wszystkiego coby wyszło z ust jego, uczyni.
4Ale jeźliby niewiasta poślubiła ślub Panu, i obowiązałaby się obowiązkiem w domu ojca swego w młodości swojej;
5A słyszałby ojciec jej on ślub jej, i obowiązek jej, którym obowiązała duszę swoję, a milczałby na to ojciec jej, tedy płatne będą wszystkie śluby jej, i każdy obowiązek, którym by obowiązała duszę swą, płatny będzie.
6Ale jeźliby był onegoż dnia przeciw temu ojciec jej, którego by słyszał wszystkie śluby jej, i obowiązki jej, któremi obowiązała duszę swoję nie będą płatne; Pan odpuści jej, bo był przeciw temu ojciec jej.
7Ale gdyby mająca męża ślub jaki uczyniła, albo wyrzekła co usty swemi, czem by obowiązała duszę swoję;
O Liczby 30: Prawo ślubów
Bóg nakazuje spełnienie ślubu osoby, ale także nakazuje rodzicowi lub mężowi prawo unieważnienia ślubu złożonego przez kobietę pod ich władzą.
Komentarz
W Księdze Liczb 30 widzimy, jak Pan udziela Mojżeszowi instrukcji dotyczących postępowania z przysięgami i przysiągami. Pan jest bardzo jasny, że jeśli mężczyzna składa przysięgę, musi ją dotrzymać. Jeśli kobieta składa przysięgę, jej ojciec lub mąż może ją unieważnić, jeśli tak zechce. Jest to interesująca różnica, ponieważ pokazuje, że Pan jest świadomy dynamiki władzy między mężczyznami i kobietami w starożytnym świecie.
Pan również udziela instrukcji, jak postępować ze złożonymi przez młodych ludzi przysięgami. Jeśli młody człowiek składa przysięgę, jego ojciec lub matka może ją unieważnić, jeśli tak zechcą. Jest to przypomnienie, że młodzi ludzie nie zawsze są wystarczająco dojrzali, aby podejmować decyzje, które będą miały trwałe konsekwencje.