Przysłowia 26:17
“Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.”
Kontekst: Przysłowia 26
15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
16Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
19Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?
O Przysłowia 26: Głupota głupców i mądrość mędrców
Przypowieści 26 to zbiór rozproszonych mądrych przysłów, które poruszają temat głupoty i mądrości. Rozdział podkreśla destrukcyjny charakter głupców i korzyści wynikające z mądrego życia. Wersety oferują praktyczne porady dotyczące radzenia sobie z głupcami i unikania ich głupoty.
Komentarz
Komentarz do rozdziału: Rozdział rozpoczyna się ostrzeżeniem przed głupotą ludzi, którzy nie zasługują na szacunek, po czym następuje porównanie leniwca do drzwi, które obracają się na zawiasach. Rozdział mówi również o kłopotach, jakie wynikają z powierzenia obowiązków głupcom. Ostrzega także przed szkodliwością plotek i kłamstw, które mogą prowadzić do niepotrzebnych konfliktów i zrujnowanych relacji. Ponadto rozdział zachęca do refleksji, przypominając nam o istotnej różnicy między konstruktywną krytyką a niepotrzebnymi negatywnymi komentarzami. Ogólnie rzecz biorąc, Przysłów 26 uczy nas mądrości i roztropności w naszych codziennych interakcjach, abyśmy mogli uniknąć pułapek głupoty.