Psalmowie 107:12
“Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.”
Kontekst: Psalmowie 107
10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
11Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;
12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
O Psalmowie 107: Wierność Boga
Psalm 107 celebruje wierność Boga i Jego moc w odkupieniu oraz ratowaniu Jego ludu w czasach kłopotów. Psalmista wzywa odkupionych ludzi do dziękowania Panu za Jego stałą miłość i do dzielenia się swoimi historiami wybawienia. Psalmista wyróżnia cztery grupy osób, które doświadczyły ratunku od Boga: tych, którzy byli zagubieni, głodni i spragnieni na pustyni, więźniów w ciemnościach i kajdanach, nierozważnych, którzy cierpieli z powodu swoich buntowniczych postaw, oraz tych, którzy byli uwięzieni na burzliwym morzu.
Komentarz
Psalm 107 jest pieśnią chwały i wdzięczności dla Boga za Jego wierność i miłosierdzie. Psalmista przypomina nam, że miłość Boga trwa na wieki, zawsze gotowy jest ratować swoich ludzi z kłopotów. W tym psalmie widzimy zbawionych ludzi Boga dziękujących za cudowne wybawienie z różnych sytuacji.
Czytając psalm, możemy również czerpać z niego pociechę i nadzieję. Czasami znajdujemy się zagubieni i zdezorientowani, lub uwięzieni w ciemnościach naszego grzechu. Możemy doświadczać konsekwencji naszej głupoty i buntu, albo być uwięzieni w burzach życia. Jednak ten psalm przypomina nam, że Bóg zawsze jest gotowy wysłuchać naszych wołań i uwolnić nas z niewoli.