Psalmowie 107:19

“Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.”
— Psalmowie 107:19 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Psalmowie 107

17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

20Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.

21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

O Psalmowie 107: Wierność Boga

Psalmowie 107: Wierność Boga

Psalm 107 celebruje wierność Boga i Jego moc w odkupieniu oraz ratowaniu Jego ludu w czasach kłopotów. Psalmista wzywa odkupionych ludzi do dziękowania Panu za Jego stałą miłość i do dzielenia się swoimi historiami wybawienia. Psalmista wyróżnia cztery grupy osób, które doświadczyły ratunku od Boga: tych, którzy byli zagubieni, głodni i spragnieni na pustyni, więźniów w ciemnościach i kajdanach, nierozważnych, którzy cierpieli z powodu swoich buntowniczych postaw, oraz tych, którzy byli uwięzieni na burzliwym morzu.

Komentarz

Psalm 107 jest pieśnią chwały i wdzięczności dla Boga za Jego wierność i miłosierdzie. Psalmista przypomina nam, że miłość Boga trwa na wieki, zawsze gotowy jest ratować swoich ludzi z kłopotów. W tym psalmie widzimy zbawionych ludzi Boga dziękujących za cudowne wybawienie z różnych sytuacji.

Czytając psalm, możemy również czerpać z niego pociechę i nadzieję. Czasami znajdujemy się zagubieni i zdezorientowani, lub uwięzieni w ciemnościach naszego grzechu. Możemy doświadczać konsekwencji naszej głupoty i buntu, albo być uwięzieni w burzach życia. Jednak ten psalm przypomina nam, że Bóg zawsze jest gotowy wysłuchać naszych wołań i uwolnić nas z niewoli.

Ludzie w Psalmowie 107