Psalmowie 107:37
“Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.”
Kontekst: Psalmowie 107
35Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
36I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
37Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.
38Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
O Psalmowie 107: Wierność Boga
Psalm 107 celebruje wierność Boga i Jego moc w odkupieniu oraz ratowaniu Jego ludu w czasach kłopotów. Psalmista wzywa odkupionych ludzi do dziękowania Panu za Jego stałą miłość i do dzielenia się swoimi historiami wybawienia. Psalmista wyróżnia cztery grupy osób, które doświadczyły ratunku od Boga: tych, którzy byli zagubieni, głodni i spragnieni na pustyni, więźniów w ciemnościach i kajdanach, nierozważnych, którzy cierpieli z powodu swoich buntowniczych postaw, oraz tych, którzy byli uwięzieni na burzliwym morzu.
Komentarz
Psalm 107 jest pieśnią chwały i wdzięczności dla Boga za Jego wierność i miłosierdzie. Psalmista przypomina nam, że miłość Boga trwa na wieki, zawsze gotowy jest ratować swoich ludzi z kłopotów. W tym psalmie widzimy zbawionych ludzi Boga dziękujących za cudowne wybawienie z różnych sytuacji.
Czytając psalm, możemy również czerpać z niego pociechę i nadzieję. Czasami znajdujemy się zagubieni i zdezorientowani, lub uwięzieni w ciemnościach naszego grzechu. Możemy doświadczać konsekwencji naszej głupoty i buntu, albo być uwięzieni w burzach życia. Jednak ten psalm przypomina nam, że Bóg zawsze jest gotowy wysłuchać naszych wołań i uwolnić nas z niewoli.