Psalmowie 132:17
“Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazańcowi memu.”
Kontekst: Psalmowie 132
15Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.
16Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą.
17Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazańcowi memu.
18Nieprzyjaciół jego przyoblokę wstydem; ale nad nim rozkwitnie się korona jego.
O Psalmowie 132: Pamiętanie wierności Boga
Psalm 132 opowiada o przysiędze króla Dawida, która polegała na zbudowaniu domu dla Pana oraz o spełnieniu tej obietnicy przez jego syna, Salomona. Psalm ten także celebruje wierność Boga wobec swojego przymierza z Dawidem i Jego ludem, oraz radość i błogosławieństwa płynące z przebywania w Jego obecności.
Komentarz
Psalm 132 jest pięknym przykładem tego, jak wspominanie przeszłych czynów wierności Boga może inspirować do chwały i zaufania w Jego nieustanne zaopatrzenie i ochronę dla Jego ludu. Autor psalmu przypomina nam, że Bóg jest wierny swoim obietnicom i aktywnie zaangażowany w życie swoich dzieci. Ta świadomość powinna nas zachęcać do szukania Jego i Jego obecności, nie tylko dla naszej korzyści, ale także dla dobra przyszłych pokoleń. Podobnie jak Dawid, pozwólmy sobie złożyć przysięgę, że będziemy czcić Boga i poświęcić nasze życie Jego służbie, ufając, że zawsze będzie z nami i poprowadzi nas ścieżką sprawiedliwości.