Objawienie 2:19
“Znam uczynki twoje i miłość, i posługi, i wiarę, i cierpliwość twoję, i uczynki twoje, a że ostatnich rzeczy więcej jest niż pierwszych.”
Kontekst: Objawienie 2
17Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom: Temu, co zwycięży, dam jeść z onej manny skrytej i dam mu kamyk biały, a na onym kamyku imię nowe napisane, którego nikt nie zna, tylko ten, który je przyjmuje.
18A Aniołowi zboru Tyjatyrskiego napisz: To mówi syn Boży, który ma oczy swoje jako płomień ognia, a nogi jego podobne są mosiądzowi:
19Znam uczynki twoje i miłość, i posługi, i wiarę, i cierpliwość twoję, i uczynki twoje, a że ostatnich rzeczy więcej jest niż pierwszych.
20Ale mam nieco przeciwko tobie, iż niewieście Jezabeli, która się mieni być prorokinią, dopuszczasz uczyć i zwodzić sługi moje, żeby wszeteczeństwo płodzili i rzeczy bałwanom ofiarowane jedli.
21I dałem jej czas, aby pokutowała z wszeteczeństwa swego; ale nie pokutowała.
O Objawienie 2: Listy do Kościoła w Efezie
Ten rozdział zawiera list od Chrystusa do kościoła w Efezie, chwaląc ich za ciężką pracę i wytrwałość, ale także upominając ich za porzucenie swojej pierwszej miłości.
Komentarz
Komentarz:
Objawienie 2 jest drugim rozdziałem Księgi Objawienia, ostatniej księgi Nowego Testamentu. W tym rozdziale Apostoł Jan otrzymuje wizję siedmiu kościołów w prowincji rzymskiej Azji. Do każdego z tych kościołów Jezus wysyła wiadomość za pośrednictwem anioła.