Rzymianie 4:20
“O obietnicy tedy Bożej nie wątpił z niedowiarstwa; ale się umocnił wiarą i dał chwałę Bogu,”
Kontekst: Rzymianie 4
18Który (Abraham) przeciwko nadziei w nadzieję uwierzył, że się stanie ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano: Tak będzie nasienie twoje.
19A nie będąc słabym w wierze, nie patrzył na ciało swoje już obumarłe, mając około stu lat, ani na obumarły żywot Sary.
20O obietnicy tedy Bożej nie wątpił z niedowiarstwa; ale się umocnił wiarą i dał chwałę Bogu,
21Będąc też tego pewien, że cokolwiek on obiecał, mocen jest i uczynić.
22Przetoż przyczytano mu to za sprawiedliwość.
O Rzymianie 4: Abraham usprawiedliwiony przez wiarę
Paweł naucza, że Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę, i że ta sama droga prowadzi do usprawiedliwienia dla każdego.
Komentarz
Listopad 4 to rozdział, który skupia się na znaczeniu wiary w życiu wierzącego. Paweł zaczyna od dyskusji na temat wiary Abrahama, który został uznany za sprawiedliwego przez Boga ze względu na swoją wiarę. Paweł kontynuuje, wyjaśniając, że ta sama wiara jest dostępna dla wszystkich, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa. Podkreśla, że nie jest to dziełem prawa usprawiedliwienie, ale wiarą w Jezusa Chrystusa.
Paweł wyjaśnia dalej, że ta wiara to nie tylko jednorazowe wydarzenie, lecz ciągły proces polegający na zaufaniu Bogu i Jego obietnicom. Wyjaśnia także, że ta wiara nie jest przeznaczona tylko dla Żydów, lecz dla wszystkich, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa. Podkreśla, że wszyscy, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa, są usprawiedliwieni przez wiarę, a nie dzieła prawa.