พระคัมภีร์พูดถึง ความริษยา อย่างไร?
ข้อพระคัมภีร์สำคัญและแนวทางทางจิตวิญญาณเกี่ยวกับ ความริษยา
พระคัมภีร์กล่าวถึงความอิจฉาในหลายที่ ความอิจฉาเป็นการประพฤติตนที่ไม่ดีและเสียหาย มันสร้างความขัดแย้ง ความสิ้นหวัง และความเครียด พระเจ้าสอนให้เรารักสิ่งที่เรามี และไม่เปรียบเทียบตัวเรากับผู้อื่น
ข้อพระคัมภีร์เกี่ยวกับ ความริษยา
สุภาษิต 14:30TKJV
“ใจที่สงบให้ชีวิตแก่เนื้อหนัง แต่ความริษยากระทำให้กระดูกผุ”
ธารณะ 3:16TKJV
“เพราะว่าที่ใดมีความอิจฉาและการแก่งแย่งกัน ที่นั่นก็วุ่นวายและมีการกระทำชั่วช้าลามกทุกอย่าง”
กาลาเทีย (Galatians) 5:26TKJV
“เราอย่าถือตัว อย่ายั่วโทสะกัน และอย่าอิจฉาริษยากันเลย”
1 โครินธ์ 3:3TKJV
“ด้วยว่าท่านยังอยู่ฝ่ายเนื้อหนัง เพราะว่าเมื่อท่านยังอิจฉากัน โต้เถียงกัน และแตกแยกกัน ท่านไม่ได้อยู่ฝ่ายเนื้อหนังหรือ และไม่ได้ประพฤติตามมนุษย์สามัญดอกหรือ”
สุภาษิต 23:17TKJV
“อย่าให้ใจของเจ้าริษยาคนบาป แต่จงยำเกรงพระเยโฮวาห์วันยังค่ำ”
1 เปเตร 2:1TKJV
“เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงละการปองร้ายทั้งปวง บรรดาการอุบาย การหน้าซื่อใจคด ความริษยา และคำพูดส่อเสียดทั้งหลาย”
สุภาษิต 27:4TKJV
“ความพิโรธก็ดุร้าย ความโกรธก็รุนแรง แต่ใครจะยืนต่อหน้าความริษยาได้”