พระคัมภีร์พูดถึง ความขี้เกียจ อย่างไร?
ข้อพระคัมภีร์สำคัญและแนวทางทางจิตวิญญาณเกี่ยวกับ ความขี้เกียจ
พระคัมภีร์กล่าวถึงความขี้ขลาดในหลายที่ มันเตือนให้เราจำเป็นต้องทำงานอย่างหนักและมีความมุ่งมั่น และว่าใครที่เก็บเกี่ยวเป็นรางวัล
ข้อพระคัมภีร์เกี่ยวกับ ความขี้เกียจ
สุภาษิต 10:4TKJV
“มือที่หย่อนเป็นเหตุให้เกิดความยากจน แต่มือที่ขยันขันแข็งกระทำให้มั่งคั่ง”
สุภาษิต 12:24TKJV
“มือของคนที่ขยันขันแข็งจะครอบครอง ฝ่ายคนเกียจคร้านจะถูกบังคับให้ทำงานโยธา”
สุภาษิต 19:15TKJV
“ความเกียจคร้านทำให้หลับสนิท และคนขี้เกียจจะต้องหิว”
สุภาษิต 20:4TKJV
“คนเกียจคร้านไม่ไถนาในหน้าหนาว เขาจึงจะแสวงหาเมื่อถึงฤดูเกี่ยว แต่ไม่พบอะไรเลย”
สุภาษิต 24:30–32TKJV
“เราผ่านไปที่ไร่นาของคนเกียจคร้าน ข้างสวนองุ่นของคนที่ไร้ความเข้าใจ และดูเถิด มีหนามงอกเต็มไปหมด และแผ่นดินก็เต็มไปด้วยตำแย และกำแพงหินของมันก็พังลง แล้วเราได้เห็นและพิเคราะห์ดู เรามองดูและได้รับคำสั่งสอน”
โคโลสี (Colossians) 3:23TKJV
“ไม่ว่าท่านจะทำสิ่งใดก็จงทำด้วยความเต็มใจ เหมือนกระทำถวายองค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ใช่เหมือนกระทำแก่มนุษย์”
เอเฟซัส 4:28TKJV
“คนที่เคยขโมยก็อย่าขโมยอีก แต่จงใช้มือทำงานที่ดีๆกว่า เพื่อจะได้มีอะไรๆแจกให้แก่คนที่ขัดสน”