พระคัมภีร์พูดถึง ความเห็นแก่ตัว อย่างไร?

ฟิลิปปีผู้ใหญ่ 2:4TKJV

“อย่าให้ต่างคนต่างเห็นแก่ประโยชน์ของตนฝ่ายเดียว แต่จงเห็นแก่ประโยชน์ของคนอื่นๆด้วย”

สุภาษิต 28:25TKJV

“คนใจเย่อหยิ่งเร้าให้เกิดการวิวาท แต่ผู้ที่วางใจในพระเยโฮวาห์จะเจริญขึ้น”

กาลาเทีย (Galatians) 5:26TKJV

“เราอย่าถือตัว อย่ายั่วโทสะกัน และอย่าอิจฉาริษยากันเลย”

ธารณะ 3:16TKJV

“เพราะว่าที่ใดมีความอิจฉาและการแก่งแย่งกัน ที่นั่นก็วุ่นวายและมีการกระทำชั่วช้าลามกทุกอย่าง”

โรมัน ในครัสต์ 12:10TKJV

“จงรักกันฉันพี่น้อง ส่วนการที่ให้เกียรติแก่กันและกันนั้น จงถือว่าผู้อื่นดีกว่าตัว”

ฟิลิปปีผู้ใหญ่ 2:3TKJV

“อย่าทำสิ่งใดในทางทุ่มเถียงกันหรืออวดดี แต่จงมีใจถ่อมถือว่าคนอื่นดีกว่าตัว”

1 โครินธ์ 10:24TKJV

“อย่าให้ผู้ใดเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว แต่จงเห็นแก่ประโยชน์ของคนอื่น”