1 เปเตร 2:19
“เพราะว่าถ้าผู้ใดเพราะเห็นแก่ใจวินิจฉัยผิดชอบจำเพาะพระเจ้า ยอมอดทนต่อความทุกข์โศกเศร้าอย่างอยุติธรรม นี่แหละเป็นความชอบ”
บริบท: 1 เปเตร 2
17จงให้เกียรติแก่ทุกคน จงรักบรรดาพี่น้อง จงยำเกรงพระเจ้า จงถวายเกียรติแด่กษัตริย์
18ท่านทั้งหลายที่เป็นผู้รับใช้ จงเชื่อฟังนายของท่านด้วยความยำเกรงทุกอย่าง ไม่ใช่เฉพาะนายที่เป็นคนใจดีและสุภาพเท่านั้น แต่ทั้งนายที่ร้ายด้วย
19เพราะว่าถ้าผู้ใดเพราะเห็นแก่ใจวินิจฉัยผิดชอบจำเพาะพระเจ้า ยอมอดทนต่อความทุกข์โศกเศร้าอย่างอยุติธรรม นี่แหละเป็นความชอบ
20ด้วยว่าถ้าท่านทำการชั่ว แล้วถูกเฆี่ยนเพราะการชั่วนั้น แม้ท่านทนถูกเฆี่ยนด้วยอดกลั้นใจ จะเป็นที่สรรเสริญอะไรแก่ท่าน แต่ว่าถ้าท่านทั้งหลายกระทำการดี และทนเอาการข่มเหงด้วยอดกลั้นใจเพราะการดีนั้น เช่นนี้แหละเป็นการชอบพระทัยพระเจ้า
21ด้วยว่าท่านทั้งหลายถูกทรงเรียกไว้สำหรับเหตุการณ์นั้น เพราะว่าพระคริสต์ได้ทรงรับทนทุกข์ทรมานเพื่อเราทั้งหลาย ให้เป็นแบบอย่างแก่เรา เพื่อท่านจะได้ตามรอยพระบาทของพระองค์
เกี่ยวกับ 1 เปเตร 2: ชาติศัสดุ.
บทนี้เน้นความสำคัญของการใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์เป็นชนเลือกและพระองค์ภักดี ผู้เขียนยังอธิบายบทบาทของคริสต์เป็นหินมุงและผู้คนที่เชื่อฟื้นตัวเป็นหินมุงในวัดธรรมเทวีของพระเจ้า.
คำอธิบาย
ใน 1 Peter 2, อัครสมเด็จเปโตรยังคงกระตุ้นให้กำลังใจนัมตนให้กับผู้เชื่อที่เขากำลังเขียนถึงอยู่ เขาเริ่มต้นด้วยการเตือนเตือนว่าพวกเขาถูกเลือกโดยพระเจ้าและเป็นชาติล้านนา ปรี้งยนา เป็นปรี้นี้หลงเหลือ และเป็นพวกของพระเจ้า เขาจึงกระตุ้นพวกเขาให้งดด้วยความอ่อนโยนและให้ปฏิบัติชีวิตอย่างบริสุทธิ์และถูกอย่างเป็นธรรม เขายังเตือนความสำคัญให้พวกเขาเป็นตัวอย่างต่อโลกและให้แสดงให้โลกเห็นถึงความดีของพระเจ้า
เป็ตร์ก็ไปอธิบายว่าเยซูเป็นหินมุนของพระความเชื่อ และผู้ที่เชื่อในพระองค์จะถูกประดับไว้ เขายังกระตุ้นให้อุทิศต่อเจ้าของอำนาจและเป็นคนที่เคารพและเชื่อฟังพวกเขา เขายังเตือนความสำคัญว่าพวกเขาควรเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าและต้องกระทำงานดี