พระดินมณเยซูต่อประชาชาติ 27:39
“ครั้นสว่างแล้วเขาก็ไม่รู้ว่าเป็นแผ่นดินอะไร แต่เขาเห็นอ่าวแห่งหนึ่งที่มีหาด จึงตกลงกันว่า ถ้าเป็นได้จะให้เรือเข้าเกยหาดนั้น”
บริบท: พระดินมณเยซูต่อประชาชาติ 27
37เราทั้งหลายที่อยู่ในกำปั่นนั้นรวมสองร้อยเจ็ดสิบหกคน
38เมื่อรับประทานอาหารอิ่มแล้ว จึงขนข้าวสาลีในกำปั่นทิ้งเสียในทะเลเพื่อให้กำปั่นเบาขึ้น
39ครั้นสว่างแล้วเขาก็ไม่รู้ว่าเป็นแผ่นดินอะไร แต่เขาเห็นอ่าวแห่งหนึ่งที่มีหาด จึงตกลงกันว่า ถ้าเป็นได้จะให้เรือเข้าเกยหาดนั้น
40เขาจึงตัดสายสมอทิ้งเสียในทะเล แล้วก็แก้เชือกที่มัดหางเสือ และชักใบหัวเรือขึ้นให้กินลมแล่นตรงเข้าไปหาฝั่ง
41ครั้นมาถึงตำบลหนึ่งที่ทะเลสองข้างบรรจบกัน กำปั่นก็เกยดิน หัวเรือติดแน่นออกไม่ได้ แต่ท้ายเรือนั้นก็แตกออกด้วยกำลังคลื่น
เกี่ยวกับ พระดินมณเยซูต่อประชาชาติ 27: การเดินทางไปโรม
พอลเรือของเขาถูกทะเลลักษณะทำให้พวกเขาติดอยู่บนเกาะมอลตา
คำอธิบาย
พระคัมภีร์วิวรณ์ 27 เป็นบทที่สำคัญในหนังสือบทวิวรณ์ เพราะเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางของพอลไปที่โรม หลังจากถูกจับกุมในเยรูซาเล็ม, พอลถูกส่งไปเซเซเรียเพื่อพิจารณาคดีที่กุภัยโรมัน อย่างไรก็ตาม, เฟลิกซ์หน่วงเลื่อนการตัดสิน, และพอลถูกกักขังในเรือนจำเป็นเป็นระยะเวลาสองปี ในระหว่างนี้, พอลสามารถเทศนาพระธรรมไปยังเฟลิกซ์และเมียของเขา, ดรูซิลลา
สิ้นสุดของสองปี, เฟสตัสได้รับการแทนที่ด้วยเฟสตัส, ผู้ตัดสินใจส่งพอลไปโรมเพื่อตัดสินการกู้สำคัญ พอลถูกวางไปบนเรือที่กำลังไปโรม และบทนี้รายละเอียดการเดินที่จะไป เรือตกลงบนพายุรุนแรง, และพอลเตือนลำตำรวจว่าพวกเขาจะถูกทุหมดเว้นแล้วพวกเขาจะเลียบเส้นทาง ลำตำรวจตามคำแนะนำของพอล, และเรือในที่สุดก็เสถียรถึงจุดหมายของมัน